Taal - Hebreeuws

Taal  >  Hebreeuws

Hebreeuws

Klassiek Hebreeuws, ook bekend als Lesjon HaKodesj (לשון הקודש, 'de heilige taal') is de taal van het jodendom. Er bestaan verschillende historische perioden: achtereenvolgens het Hebreeuws van de Thora, dat van de Misjna en dat van de rabbijnse literatuur. De verschillen tussen genoemde taalperioden betreffen spelling, woordenschat en vooral zinsbouw (syntaxis).

Modern Hebreeuws, ook bekend als Ivriet (עברית), is de officiële landstaal van de moderne staat Israël. Het verschil tussen modern en klassiek Hebreeuws is in syntactisch opzicht groot, in lexicaal opzicht zijn de verschillen kleiner.

Hebreeuws behoort tot de Semitische tak van de Afro-Aziatische talen. Hierdoor is het Hebreeuws verwant aan andere Semitische talen als het Arabisch, Aramees en Akkadisch en in mindere mate ook aan andere Afro-Aziatische talen als het Berbers en het Somalisch. Een kenmerk van veel Semitische talen, waaronder het Hebreeuws, is het zogenaamde triconsonantalisme. Bijna alle woorden kunnen herleid worden tot drie consonanten (medeklinkers), de radicalen, die de wortel (radix) van het woord vormen. Sommige radicaalstammen zijn 'afgesleten' of 'uitgehold', zodat er soms nog maar twee radicalen zichtbaar zijn. Er zijn ook stammen die uit meer dan drie radicalen bestaan, soms onder invloed van andere talen. En dan zijn er nog de leenwoorden, waarvoor de linguïstische wetten van het Hebreeuws uiteraard niet gelden. Hoewel het Jiddisch veel Hebreeuwse en Aramese woorden bevat, behoort die taal tot de Germaanse tak van de Indo-Europese talen - dezelfde taalgroep waartoe ook het Nederlands, het Duits en het Engels behoren.

Land (geografie)

Israël

Israël, officieel de Staat Israël, (Hebreeuws: מדינת ישראל - Medinat Jisraël; Arabisch: دولة اسرائيل - Dawlat Israïl) is een land in Azië, het Midden-Oosten en de Levant. Israël grenst aan Libanon, Syrië, Jordanië, Egypte en de Palestijnse Gebieden die het sinds 1967 militair bezet houdt en deels onder zijn bestuur heeft gebracht. Het land heeft een kust aan de Middellandse Zee en een haven aan de Rode Zee.

In het oude Palestina vormden zich al tijdens de ijzertijd de koninkrijken Israël en Juda, maar de moderne Israëlische geschiedenis begint in de twintigste eeuw, waarin de Balfour-verklaring een cruciale rol speelde. Het Brits Mandaat Palestina, dat op zijn beurt is ontstaan na de opsplitsing van het Ottomaanse Rijk in 1920, werd in 1947 door de internationale gemeenschap verdeeld in een onafhankelijke Joodse en een onafhankelijke Arabische staat, met een aparte status voor Jeruzalem. Het verdelingsplan, omarmd door joodse leiders maar afgewezen door de Arabieren, leidde tot de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948. De onafhankelijke staat Israël werd ondertussen, in mei 1948, uitgeroepen en een jaar later volgens Resolutie 273 toegelaten tot het lidmaatschap van de Verenigde Naties. (nb. 29 november 1947 betreft Resolutie 181, en 11 december 1948 Resolutie 194)

Taal

Hebrew language (English)  Lingua ebraica (Italiano)  Hebreeuws (Nederlands)  Hébreu (Français)  Hebräische Sprache (Deutsch)  Língua hebraica (Português)  Иврит (Русский)  Idioma hebreo (Español)  Język hebrajski (Polski)  希伯来语 (中文)  Hebreiska (Svenska)  Limba ebraică (Română)  ヘブライ語 (日本語)  Іврит (Українська)  Иврит (Български)  히브리어 (한국어)  Heprea (Suomi)  Bahasa Ibrani (Bahasa Indonesia)  Hebrajų kalba (Lietuvių)  Hebraisk (Dansk)  Hebrejština (Česky)  İbranice (Türkçe)  Хебрејски језик (Српски / Srpski)  Heebrea keel (Eesti)  Hebrejčina (Slovenčina)  Héber nyelv (Magyar)  Hebrejski jezik (Hrvatski)  ภาษาฮีบรู (ไทย)  Hebrejščina (Slovenščina)  Ivrits (Latviešu)  Εβραϊκή γλώσσα (Ελληνικά)  Tiếng Hebrew (Tiếng Việt) 
 mapnall@gmail.com